به واقع در بخش اعظم قرن ما، فضاهای شهری به طور منظم چنان طراحی و ساماندهی شده اند که عدم وقوع برخوردها و رویاروییها در آنها تضمین شود. نشان بارز شهرسازی قرن نوزدهم بلوار بود، رسانه ای برای گردآوردن مواد و نیروهای انسانی انفجاری، بلوارها نوعی صحنه نخستین جدید به وجود آوردند: فضایی که در آن می توانستند در متن محیطی عمومی رابطه ای خصوصی داشته باشند، وجه مشخه شهرسازی قرن بیستم نیز بزرگراه بوده است، وسیله ای برای جداسازی و پراکنده ساختن همان مواد و نیروها.
تجربه مدرنیته، مارشال برمن، مراد فرهاد پور
